SAMOUCZEK SHERMANOFILA autor Marcin Binda/ martinello

Współpraca- Piotr Spaliński i Witold Cisłak

 

 

Część 1 Wieże czołgu Sherman z armatą 75 mm

 

          Zaczynamy od standardowych wież z armatą 75, gdyż ok. 33,5 tys. z prawie 50 tys. wyprodukowanych shermanów była wyposażona właśnie w takie wieże.
Poza takimi produkowane i używane masowo (o prototypach i eksperymentach oraz powojennych modyfikacjach nie piszę) były wieże z haubicą 105 mm, oraz z armatą 76 mm. Duża ilość czołgów w brytyjskiej służbie została przezbrojona w armatę 17 funtową, co spowodowało powstanie najskuteczniejszej wersji – Firefly. Ale o tym wszystkim – przy innej okazji.
Przez cały czas produkcji od początku 1942  do końca wojny standardowe wieże były unowocześniane i dostosowywane do zmian konstrukcji innych elementów czołgu. Zawsze były odlewane, trzyosobowe - dowódca czołgu z prawej strony, przed nim celowniczy oraz po lewej stronie ładowniczy.

         Podział wież z armatami 75 mm uzależniony jest od kształtu skorupy odlewu, a konkretnie od sposobu wykonania tylnej części wieży - niszy radiostacji.

Rys. źródło- Hunnicut

s01.jpg

Można wyróżnić dwie zasadnicze konstrukcje
– wczesną z nisko umieszczoną dolną krawędzią niszy radiostacji i stropem niszy opadającym pod dużym kątem (tzw. Low Bustle lub LB). W modelach 1/35 takie wieże dostępne są w M4 Early Tamiyi i M4A1 Early Dragona

                                         s02.jpg

Wieża LB późniejszego typu z zaspawanym pistol-portem (foto z http://www.jagdtiger.de/index2.htm)

 

- późną z wysoko umieszczoną dolną krawędzią niszy radiostacji i stropem niszy nachylonym pod dużo mniejszym kątem (tzw. High Bustle lub HB). W modelach 1/35 takie wieże dostępne są w M4A3 Tamiyi, M4 Marines Italeri, M4A2 Marines Academy.

 

                                                                           s03.jpg

                                                                             Wieża HB (foto z http://www.portalmilitar....walkaround.htm)

 

 

 

                      Żeby nie było tak łatwo to najwcześniejsze wieże LB, stosowane w bardzo ograniczonym zakresie na początkowej serii czołgów M4A1 miały nieco inny kształt przejścia stropu w pancerz przedni z pancerną osłoną celownika peryskopowego, zaś ostatnie serie wież HB posiadały dodatkową kryzę wokół włazu dowódcy.

                                                                       s04.jpg

                                                                       

       Wieże Low Bustle – masowo produkowane i stosowane we wszystkich wersjach produkcyjnych czołgu przystosowane były do wczesnego typu kadłubów z tzw. małymi włazami i płytą przednią pod kątem 56 stopni.
Po zmianie konstrukcji kadłuba z płytą przednią pod kątem 47 stopni i dużymi włazami nastąpiła konieczność przekonstruowania wieży w taki sposób, aby nie blokować włazów kierowcy i jego pomocnika. Osiągnięto to podnosząc do góry nawis na radio w wariancie produkcyjnym „High Bustle”.
Oczywiście sherman nie byłby shermanem gdyby to było takie łatwe – trafiają się fotki późnych kadłubów z wczesnymi wieżami i odwrotnie…
Istnieją elementy wspólne dla wszystkich powyższych rodzajów wież – podobna wielkość i ta sama średnica mocowania w kadłubie, tej samej wielkości otwór jarzma armaty, uchwyt do podnoszenia zaraz nad nim, grzybek wentylatora wywiewnego na stropie wieży, okrągły kształt otworu do mocowania włazu dowódcy, dwa jarzma anten z tyłu wieży itp. Wszystko pozostałe to elementy „zmienne”, dzięki którym można rozpoznawać typ i w przybliżeniu okres produkcji.

        Wieże nawet tego samego typu i wyprodukowane w tym samym czasie mogą się różnić drobiazgami – inna faktura powierzchni i „wykończenie” szczegółów, lekkie odchyłki w wymiarach i wzajemnym położeniu elementów itp. Wynika to z zastosowania różnych form odlewniczych lub wyprodukowanie przez różnych podwykonawców.
       Przed zagłębieniem się w dodatki niezwiązane integralnie z odlewem wieży trzeba by omówić jeszcze dwie sprawy – dodatkowe dopancerzenie prawego przodu wieży oraz drzwiczki pistoletowe - czyli „pistol port”.
Od początku produkcji konieczność stosowania elementów celowniczych wewnątrz wieży z prawej strony powodowała „pocienienie” grubości pancerza w tym miejscu; Po pierwszych doświadczeniach bojowych postanowiono dodatkowo wzmocnić konstrukcję w tym miejscu. Początkowo za pomocą dospawania specjalnych płyt pancernych. Dopancerzenie to mogło powstać fabrycznie lub w ramach modernizacji.

 

                                                                             s05.jpg

                Dospawane opancerzenie – tutaj na wieży czołgu Firefly, ale zasad była ta sama (zdjęcie ze strony http://www.kmk-scaleworld...4a4/index.html)

 

                Konieczność rozwiązanie problemu dopancerzenia wieży doprowadziło w końcowych seriach produkcyjnych wież LB do zmiany form odlewniczych i stosowania od zewnątrz integralnego dopancerzenia. Element ten występował już NA WSZYSTKICH wyprodukowanych wieżach HB.

 

                                                                            s06.jpg

 

Ponieważ opancerzenie takie nie występuje na żadnym modelu w skali 1/35 (poza archaicznym miotaczem płomieni dragona) poniżej przedstawiam rysunek ze strony  http://www.usarmymodels.com pozwalający zorientować się o co chodzi.

 

                                                 s06a.jpg

 

 

                   Drzwiczki pistoletowe – stosowane były od początku produkcji wież czołgu sherman – zawsze na lewej stronie wieży. Służyły wielu celom – obserwacji, wentylacji, załadunku amunicji itp. Doniesienia z eksploatacji i podejrzenia o osłabienie konstrukcji doprowadziły w lutym 1943 do usunięcia z wież „pistol portów”. Początkowo zaspawywano już wykonane gniazda (fotografia gdzieś powyżej przy prezentacji wieży LB), z czasem powstały formy odlewnicze bez tego elementu – z gładkim lewym bokiem wieży.

 

                                                                                 s07.jpg

                                                                                    Wieża LB bez Pistol-Portu (foto z http://www.portalmilitar....walkaround.htm)

 

 

Zaprzestanie produkcji pistol-portów zbiegło się w czasie z wprowadzeniem integralnego dopancerzenia prawego przodu wieży.
W sierpniu 1943 roku ponownie wprowadzono pistol port do produkcji –jego przydatność przewyższała ewentualne „zwiększenie ryzyka” związane z osłabieniem odporności. Tak więc ostatnie serie wież LB i wszystkie serie wież HB (choć mogą istnieć małe ilości wież HB pozbawione
drzwiczek pistoletowych…) posiadały już z powrotem drzwiczki pistoletowe.

                               Kolega Piotr Spaliński odkrył szybki sposób na identyfikację odmian wież przy kiepskiej jakości zdjęć lub braku innych szczegółów identyfikacyjnych - przy pomocy miejsc mocowania tylnych uszu do podnoszenia wieży.


Wieża LB bardzo wczesna - na samym szczycie s08.jpg

 

Wieża LB typowa - w dolnej części tyłu kadłuba wieżys09.jpg

 

Wieża HB wszystkich odmian - w połowie wysokości tyłu kadłuba wieżys10.jpg

 

Uzupełnienie pierwszej części teorii

Zbyszek podesłał parę zdjęć zrobionych przez siebie w Kenosha Military Museum:

Trzy z integralnym wzmocnieniem

http://img.photobucket.co...y62/Tanks/d.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/d1.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/d2.jpg

Oraz trzy z dospawanym wzmocnieniem. Bardzo dobrze widać, że od spodu nie ma spawu !
http://img.photobucket.co...62/Tanks/d3.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/d4.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/d5.jpg

Ja zamieszczam jeszcze trzy fotki dospawanych wzmocnień o różnych kształtach. Fotki pochodzą ze strony :

http://perso.wanadoo.fr/manuel/sherman/

                                             s17.jpg

 

                                             s18.jpg

 

                                             s19.jpg

 

Jarzma armaty

                 We wszystkich produkcyjnych wersjach shermanów z 75' stosowano jeden typ armaty - M3 (faktyczny kaliber 2.95 cala) z lufą o długości 40,1 kalibrów.
Zasadniczo stosowane były dwa rodzaje jarzm dla powyższej armaty - wczesny M34 i zmodernizowany M34A1. Tyle tylko, że M34 występuje co najmniej w dwu wersjach, oraz było dostosowywane "warsztatowo" do późniejszych standardów, zaś M34A1 występuje w trzech wersjach.
Sprawę dodatkowo komplikuje fakt, że element ten był często wymieniany na nowszy typ w ramach remontów i modernizacji.
Dla ułatwienia M34 nazywam TYPEM 1 (z podtypami a, b, c) zaś M34A1 - TYPEM 2 (też a, b, c).

M34
          Jarzmo przystosowane do lufy armaty i k-emu. Standardowo brak w nim otworu dla celownika teleskopowego - celowanie odbywało się za pomocą sprzężonego z lufą peryskopu celowniczego umieszczonego na stropie wieży przed włazem dowódcy.


W swej najwcześniejszej formie - TYP 1a jarzmo to posiadało pancerną osłonę bez okładzin lufy (Tak prawdę mówiąc, to pierwsze wieże zupełnie nie miały pancernej osłony !!!). Stosowane były na najwcześniejszych typach wież, mniej więcej do wprowadzenia
integralnego opancerzenia prawego boku:

                                                                    s20.jpg

                                                                     Zdjęcie - miks z Hunnicuta

 

           Później pojawił się TYP 1b z okładzinami na lufę armaty, najczęściej razem z dodatkową pancerną osłoną dla lufy k-emu.
Stosowane tak jak poprzednie, tyle że raczej było niespotykane na najwcześniejszych typach wież - tych z opancerzonym peryskopem celowniczego.

 

                                                                       s21.jpg

                                                                  s22.jpg

                                  Zdjęcia pochodzą ze strony http://perso.wanadoo.fr/manuel/sherman/dijon.html - są tam zdjęcia całego czołgu M4A4.

 

             W trakcie użytkowania przystosowywano jarzmo M34 do zabudowy współosiowego z lufą celownika, czyli doprowadzając do standardu M34A1. Tak powstał TYP 1c - otwór dla celownika przykrywano szerszą osłoną - improwizowaną lub charakterystyczną dla późniejszego jarzma M34A1.

 

                                           s23.jpg

 

                                           s24.jpg

                            Zdjęcia pochodzą z galerii http://community.webshots...123498849ceCazC i przedstawiają czołg M4A3 dry 75mm Princeton

 

M34A1
Najwcześniejsza wersja to TYP 2a tzw. odmiana "wąska" (z pionowym pasem śrub mocujących po prawej stronie). Charakterystyczne dla tej odmiany są przyspawane od góry uszy do podnoszenia.

                                                                                                                       s25.jpg

 

Zamontowane na czołgu można zobaczyć w galerii http://community.webshots...123498849ceCazC - M4 Ft. Benning Infantry Museum

 

        Kolejny rodzaj, też "wąski" - TYP 2b pozbawiony jest już uszu do podnoszenia - w ich miejsce pojawiły się dwa nagwintowane otwory do wkręcania uszu do podnoszenia w razie potrzeby.
Dwa powyższe typy 2a i 2b montowane były tylko na wieżach LB.

Finalnym wariantem była odmiana "szeroka" - TYP 2c stosowana na końcowych seriach wież LB i wszystkich HB. "Szeroka" bo zamiast rzędu śrub z prawej strony mocowana była od wewnątrz wieży - tak jak z lewej strony. Też nie miała uszu do podnoszenia tylko otwory.

 

      s26.jpg

 

W modelach w skali 1/35 taki typ znajduje się chyba tylko w modelu M4A1 Early Dragona. Inne modele z wieżą HB (M4A3 Tamiya, M4 Marines italeri, M4A2 Marines Academy) mają niestety jarzmo wąskie.

Wszystkie odmiany M34A1 miały taką samą co do wymiarów ruchomą pancerną osłonę.

I jako bonus - zdjęcia podesłane przez Zbyszka zrobione w tym samym muzeum co poprzednie:

 

Jarzmo z uszami
http://img.photobucket.co...y62/Tanks/j.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/j1.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/j3.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/j4.jpg

wnętrze jarzma

http://img.photobucket.co...62/Tanks/j6.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/j7.jpg

 

Włazy

 

W wieżach z 75 początkowych serii stosowano tylko jeden właz z prawej strony stropu nad stanowiskiem dowódcy dla całej trzyosobowej obsady wieży. W wieżach HB wprowadzono drugi właz nad stanowiskiem ładowniczego. Ten dodatkowy właz podobno pojawił się w końcowych seriach wież LB - ale jak dla mnie jest kiepsko udokumentowane. Te zdjęcia które widziałem przedstawiają albo pojazdy po modernizacji, albo modyfikacje "polowe" polegające na wycięciu otworu i wstawieniu kompletnego zespołu włazu.
Przy okazji trzeba też wyjaśnić sprawę celowników zgrubnych (służących dowódcy do upewnienia się w zamiarach celowniczego) oraz uchwytów do montażu przeciwlotniczych km lub wkm.

Początkowym typem włazu dowódcy jest okrągły z dwoma pokrywami. Z włazem zintegrowane jest gniazdo dla wkm oraz uchwyt na lufę z przeciwnej strony. W jednej z pokryw włazu znajduje się obrotowy peryskop dowódcy. Występował co najmniej w dwu odmianach - wczesnej i późnej (nie muszę dodawać że późna w co najmniej dwu nieco różniących się podwykonaniach :))
Poniżej przedstawiam dwie fotki pochodzące z TM, dotyczące najwcześniejszego wariantu. Przedstawiono też sposób obrotowego mocowania włazu.
http://img.photobucket.com/albums/v615/martinello/samouczek/th_wlaz1.jpghttp://img.photobucket.com/albums/v615/martinello/samouczek/th_wlaz2.jpg
Właz wczesny można rozpoznać po charakterystycznym "gnieździe" zawiasów, oraz stałej podporze na lufę. Uwaga - podporę tę często zmieniano na taką pochodzącą z późniejszego typu...
Poniższe zdjęcie przedstawia właśnie taki właz z wymienioną podporą:    

                                                   s35.jpg

 

 

 

Sama zaś oryginalna podpora wygląda tak:

 

                                                                  s36.jpg

 

           Inną cechą charakterystyczną wczesnego wariantu jest "muszka" przyrządu na zgrubnego naprowadzania lufy na cel na pokrywie włazu w pobliżu peryskopu dowódcy. Druga część "szczerbinka" przyspawana była do przedniej części skorupy wieży. Całość bywa nazywana wczesnym, listkowym celownikiem do zgrubnego naprowadzania lufy na cel.
Na poniższym zdjęciu widać to w całej krasie:

 

                                                                 s37.jpg

 

W późnym wariancie włazy tego typu miały już blokady otwarcia przy zawiasach 


                                                         s38.jpg

 

              Drugim typem włazu dowódcy był okrągły z dwoma pokrywami, ale z poprawionymi zawiasami w których dodano sprężyny. Zawiasy położone są wyżej niż w poprzednim typie. Spotykane są co najmniej dwie "podwersje" różniące się szerokością zawiasów.
W tym typie zastosowano nową, odchylaną podporę na lufę uzbrojenia p-lot.

                                                  s39.jpg

 

Zrezygnowano też z "muszki" celownika zgrubnego na pokrywie włazu - gdyż wprowadzono nowy, jednoczęściowy typ celownika - ramkowy.

 

                                                      s40.jpg

Na wieżach z "przejściowych" serii lub z wymienionym włazem na nowszy typ widać obydwa celowniki zgrubne - listkowy i ramkowy.

                    Trzecim, finalnym typem włazu była kopułka dowódcy z sześcioma szczelinami obserwacyjnymi i jednoczęściową pokrywą z zamontowanym w niej obrotowym peryskopem. W przypadku stosowania tego typu włazu na stropie w środkowej części pojawiała się noga do mocowania km lub wkm i osobno podpora do lufy.

Na poniższym zdjęciu widać wszystkie te elementy

 

                                                s41.jpg

            Właz nad stanowiskiem ładowniczego był tylko jednego typu - owalny z jednoczęściową pokrywą i sprężynami, umieszczony pod kątem do osi podłużnej wieży. Właz był bez peryskopu w pokrywie (peryskop znajdował się w stropie wieży przed włazem).

 

                                            s42.jpg

 

Oczywiście montowano inne włazy - np. Brytyjską kopułkę Mk.II zamiast włazu dowódcy, a w shermanach FF wprowadzono inny, "kanciasty" typ włazu ładowniczego - ale to już inna historia...

 

Inne elementy wieży

1. Osłony na peryskopy.
Początkowo wszystkie peryskopy (w tym i wieżowe) były ochraniane jedynie odchylaną "klapką". Początkowo klapka była "piramidkowa"

 

                                                                                   s43.jpg

Później wprowadzono niższą "trapezową". Mniej więcej w końcu 1943 roku zaczęto wprowadzać prętowe osłony obrotowych peryskopów.

 

                                                                           s44.jpg

 

Powyższe zdjęcie pokazuje właz kadłubowy - ale zasada była ta sama przy wszystkich peryskopach.

Pojawiła się też blaszana stała osłona peryskopu celowniczego. Standardowo montowana była na wieżach HB, ale przy okazji remontów lub modernizacji pojawiała się również na LB.

 

                                                    s45.jpg

 

2. Granatnik
Początkowo wyprodukowane pojazdy nie były wyposażane w granatniki dymne. Na podstawie brytyjskich doświadczeń z północnej Afryki, gdzie stosowano je jako zabudowane na zewnątrz wieży wprowadzono je do produkcji mniej więcej w początku 1943 roku.
Granatnik umieszczono wewnątrz wieży, z lewej strony obok stanowiska ładowniczego. Z zewnątrz widoczny był otwór lufy na stropie za jarzmem armaty. Przy okazji remontów lub modernizacji granatnik "wewnętrzny" pojawiał się i na wcześniejszych wieżach.

 

3. Zewnętrzny wspornik na wkm
Pod koniec 1943 roku - na ostatniej serii wież LB i na wszystkich wieżach HB pojawiły się wsporniki do przewożenia rozmontowanego wkm-u na zewnątrz wieży.
Na tylnej ścianie nawisu dospawane było jarzmo do osadzenia osi obrotowego uchwytu wkm-u i osobny wspornik do ustabilizowania przedniej części. Początkowo rozmontowana lufa przewożona była w specjalnych uchwytach na stropie wieży (prostopadle do osi nad nawisem lub wzdłużnie w osi wieży). Ostatecznie na tylnej ścianie wieży pojawiły się dospawane kątowniki z uchwytami do zamontowania lufy.

 

PODSUMOWANIE
W podsumowaniu całości będę się posiłkował rysunkami z artykułu "Sherman Turret Changes" z Military Modelling Vol.30 No.8 z 2000 roku.

                                                                      s46.jpg

 

Najwcześniejszy typ wieży LB zastosowany w pierwszej serii produkcyjnej czołgów M4A1 wyprodukowanych w Lima Locomotive Works. Charakterystyczne zabudowanie celownika peryskopowego pancerną osłoną. Wieża początkowo bez pancernej osłony jarzma armaty, później osłony te były montowane.
Wszystkie elementy (jarzmo armaty, właz, peryskopy itp.) w najwcześniejszej formie.

 

                                                                      s47.jpg

 

Następny typ wieży LB wprowadzony do produkcji razem z M4A2 w kwietniu 1942. Wariant ten był w produkcji do lutego 1943 - gdy wyeliminowano pistol-port.
Na rysunku centralnie przedstawiona jest wieża w swej pierwotnej postaci, zaś dookoła możliwe modyfikacje - idąc od lufy w kierunku zgodnym z ruchem zegara:
- zabudowa pancernej osłony jarzma M34 z okładkami lufy (Typ 1b),
- przystosowanie jarzma M34 do zabudowy celownika wraz z powiększeniem pancernej osłony (Typ 1c),
- dospawane dodatkowe opancerzenie prawej strony przodu wieży,
- dodatkowa osłona peryskopu celowniczego,
- celownik zgrubny listkowy. Jest on charakterystyczny dla tego typu wieży (poza najwcześniejszymi egz.) - nawet po zmianie włazu i zabudowie nowszego typu celownika zgrubnego zostawała przednia część celownika na skośnej części przodu wieży, no chyba że została celowo obcięta...
- ramkowa osłona peryskopu we włazie dowódcy,
- nowszy typ włazu dowódcy z blokadami otwarcia,
- docelowy typ włazu - kopułka dowódcy z sześcioma peryskopami na obwodzie. Wraz z zamontowaniem takiej kopułki pojawiał się celownik zgrubny ramkowy, podstawa dla wkm-u oraz uchwyt na lufę na stropie wieży oraz "wąsy" z tyłu wieży do przewożenie rozmontowanego wkm-u,
- owalny właz ładowniczego - rzecz bardzo, bardzo wyjątkowa...
- ramkowa osłona peryskopu ładowniczego,
- otwór wylotowy granatnika,
- reflektor szperacz wraz z nogą do zamocowania i "przepustem kablowym" dla przewodów zasilających,
- dodatkowa pancerna osłona kemu współosiowego z lufą - stosowana przy normalnym bądź zmodernizowanym jarzmie M34,
- jarzmo M34A1 w najwcześniejszej formie (Typ 2a)

 

                                                                              s48.jpg

 

Typ wieży LB charakterystyczny dla okresu po lutym 1943 - jeszcze przed zmianą formy na typ pozbawiony pistol-portu. Sam pitol-port był zasłaniany płytą pancerną i zaspawany.
Na wieży takiej standardowo montowano już wczesne jarzma M34A1 oraz umieszczano dospawane dopancerzenie prawego przodu.
Reszta zmian i modyfikacji - jak w poprzednim opisie.

                                                                              s49.jpg

Typ wieży LB po zmianie formy odlewniczej. Cechy charakterystyczne - brak pistol-portu oraz integralne wzmocnienie prawego przodu wieży. Standardowo pojawia się otwór granatnika i nowy "ramkowy" celownik zgrubny.
Pojawiają się też uchwyty do przewożenia rozmontowanego wkm-u z tyłu wieży. Miejsce dla lufy wkm-u na stropie nawisu poprzecznie do osi wzdłużnej wieży.
Na tym typie stosowane są wszystkie typy włazów dowódcy.

 

                                                                               s50.jpg

Ostatnia seria wież LB już po przywróceniu pitol-portu w sierpniu 1943. Jak dla mnie mocno dyskusyjna - bo standardowo z owalnym włazem ładowniczego...
Na rysunku przedstawiono późniejszy sposób przewożenia rozmontowanej lufy wkm-u - wzdłuż osi podłużnej wieży. Ten typ spotykany jest również na opisanych poniżej wczesnych seriach wież HB bez "wąsów" z tyłu wieży.

 

                                                                              s51.jpg

 

Pierwsza seria wież HB z końca 1943.
Standardowo z owalnym włazem ładowniczego, "szerokim" jarzmem M34A1, osłoną peryskopu celowniczego i integralnym wzmocnieniem przodu wieży.

 

                                                                             s52.jpg

 

Standardowa wieża HB.
Przedstawiona z docelowym włazem dowódcy - kopułką, oraz kompletem wyposażenia dotyczącego wkm-u - osobna podstawa na wieży wraz z wspornikiem lufy, oraz docelowa forma uchwytów do przewożenia rozmontowanego wkm-u z tyłu wieży.

 

                                                                            s53.jpg

 

W uzupełnieniu materiał Kolegi Piotra Spalińskiego

Niniejszym przedstawiam swój drobny wkład , w szczytny cel jakim jest "samouczek". Posłuży on jako uzupełnienie tematu włazów we wieżach ,
a dokładniej ich wyglądu od wewnętrznej strony.

 

Dwuskrzydłowy :
Wyposażenie ich wnętrz jest podobne niezależnie od wersji produkcyjnej włazu (wczesnej lub późnej - różnice opisane są powyżej).
Właz składa się z podstawy i dwu pokryw : jednej wyposażonej w zamocowany obrotowo peryskop (bez "klamki" zamykającej
i uchwytu) i drugiej - bez peryskopu , z poduszką amortyzującą , uchwytem umożliwiającym z wewnątrz podniesienie pokrywy i "klamką".
Same "klamki" były co najmniej w dwóch lub trzech wariantach wykonania.
W dolnych częściach obu pokryw znajdują się dźwigienki blokad zabezpieczających pokrywy włazów przed samoistnym ich za- mknięciem .

W wypadku włazów pochodzących z bardzo wczesnego okresu produkcyjnego nie montowano blokad (analogicznie sytuacja wygląda w kwestii pokryw włazów na kadłubie). Występowały dwa typy poduszek amortyzujących :

 
najpopularniejsza , wczesna odmiana - wąska :
http://www.middia.net/piotr/A/wlaz.jpg


oraz szeroka (duża - kilka linków poniżej). W przypadku późnej odmiany włazu dwuskrzydłowego mogły występować oba typy poduszek ("zazębienie" się serii
produkcyjnych lub wykorzystywanie starych zapasów).

Galeryjka włazów :
Wczesny :
http://community.webshots...067863422MAYWKv
http://www.larp.com/bradb/Museum/M4A3/M4A3-19.jpg
http://www.toadmanstankpi...4a1chino_27.jpg
Późny z dużą poduszką amortyzującą :
http://community.webshots...037755333SJfAZv


Kopułka obserwacyjna dowódcy. Zbudowana jest z dwóch części :
podstawy z sześcioma szczelinami (montowanej na stałe w gnieździe wieży z wsuniętymi w szczeliny blokami ze szkła organicznego) i zamocowanej doń
na zawiasie pokrywy.
Pokrywa składa się dwóch części : z ramy (pierścienia) i umieszczonej nań obrotowo czaszy. Na ramie znajduje się (w części egzemplarzy) odciąg blokady i "klamka".

Na wewnętrznej średnicy pierścienia naniesiona jest skala azymutu. Czaszę "ustawiono" na łożysku , posiada z zewnątrz widoczne :
cięgło blokady (pozwalające zabezpieczyć czaszę w pożądanym położeniu), wskaźnik umożliwiający odczyt ze skali oraz gniazdo peryskopu.
Nie montowano poduszki amortyzującej.
Galeryjka :
http://www.middia.net/piotr/A/1090.jpg
http://www.middia.net/piotr/A/1094.jpg
http://www.middia.net/piotr/A/1095.jpg
http://www.middia.net/piotr/A/1096.jpg
http://www.middia.net/piotr/A/1097.jpg
http://www.middia.net/piotr/A/1098.jpg
http://www.middia.net/piotr/A/1099.jpg
http://www.middia.net/piotr/A/1100.jpg
http://www.howitzer.dk/ve...tesherman_5.jpg
http://www.3rdarmored.com/tank3.jpg.JPG
http://www.ferreamole.it/...man/M26_029.jpg
http://www.ferreamole.it/images/m24/44.jpg

Owalny właz ładowniczego. Pojedyncza , samodzielna (bez podstawy) pokrywa mocowana do zawiasu na stropie wieży ; posiada sprężyny odciągowe.

Po wewnętrznej stronie pokrywy znajduje się tylko zasuwa i poduszka amortyzująca.
Galeryjka :
http://www.middia.net/piotr/A/Wlaz_a.jpg
http://www.ferreamole.it/...man/M26_028.jpg
http://www.ferreamole.it/...M26snl_19-8.jpg
http://www.ferreamole.it/...man/m46_025.jpg

Na większości eksponatów muzealnych , niestety, ale nie zachowały się już poduszki amortyzujące. Były one, albo mocowane w wyniku "nadziania" ich na stalowe "szpilki" :
http://community.webshots...042318703CvHuOm
lub najzwyczajniej , klejone do pokrywy.
Jeśli chodzi o ich barwę , to spotkałem się z twierdzeniem , że były ciemnoszare (wczesne) i w kolorze przypominającym taki :
http://www.middia.net/piotr/A/Wlaz_a.jpg
(późniejsza produkcja , tu już po naprawie - zmniejszona powierzchnia i mocowanie śrubkami).

 

Zdjęcia pochodzą z kolekcji muzealnych :
Military Vehicle Technology Foundation, Portola Valley California .
Jacques Littlefield Collection.
Virginia Museum of Military Vehicles.
Oraz stron internetowych :
http://tanxheaven.com/
http://www.ferreamole.it/
http://community.webshots.com/user/52willysm38a1
http://community.webshots.com/user/nucade07
http://community.webshots.com/user/shiryon
http://www.toadmanstankpictures.com/m4a1chino.htm
http://www.howitzer.dk/
http://www.3rdarmored.com/
http://ardencim.free.fr/page56.html
http://www.larp.com/bradb/Museum/
Wydawnictwo: Technical Manuals.

 

                                                                                             Wkrótce w części drugiej – KADŁUBY  http://shermanoholics.eu.interia.pl/sherman-part2.htm

Copyright MB martinello©2009