SAMOUCZEK SHERMANOFILA
autor Marcin Binda/ martinello
Współpraca- Piotr Spaliński i Witold
Cisłak
Część 1 Wieże czołgu Sherman z
armatą 75 mm
Zaczynamy od
standardowych wież z armatą 75, gdyż ok. 33,5 tys. z prawie 50 tys.
wyprodukowanych shermanów była wyposażona właśnie w takie wieże.
Poza takimi produkowane i używane masowo (o prototypach i
eksperymentach oraz powojennych modyfikacjach nie piszę) były wieże z haubicą
105 mm, oraz z armatą 76 mm. Duża ilość czołgów w brytyjskiej służbie została
przezbrojona w armatę 17 funtową, co spowodowało powstanie najskuteczniejszej
wersji – Firefly. Ale o tym wszystkim – przy innej okazji.
Przez cały czas produkcji od początku 1942 do końca wojny standardowe wieże były
unowocześniane i dostosowywane do zmian konstrukcji innych elementów czołgu.
Zawsze były odlewane, trzyosobowe - dowódca czołgu z prawej strony, przed nim
celowniczy oraz po lewej stronie ładowniczy.
Podział
wież z armatami 75 mm uzależniony jest od kształtu skorupy odlewu, a konkretnie
od sposobu wykonania tylnej części wieży - niszy radiostacji.
Rys. źródło- Hunnicut

Można wyróżnić dwie zasadnicze konstrukcje
– wczesną z nisko umieszczoną dolną krawędzią niszy
radiostacji i stropem niszy opadającym pod dużym kątem (tzw. Low Bustle lub
LB). W modelach 1/35 takie wieże dostępne są w M4 Early Tamiyi i M4A1 Early
Dragona

Wieża LB późniejszego typu z zaspawanym pistol-portem (foto z http://www.jagdtiger.de/index2.htm)
- późną z wysoko umieszczoną dolną krawędzią niszy radiostacji i
stropem niszy nachylonym pod dużo mniejszym kątem (tzw. High Bustle lub HB). W
modelach 1/35 takie wieże dostępne są w M4A3 Tamiyi, M4 Marines Italeri, M4A2
Marines Academy.

Wieża HB (foto z http://www.portalmilitar....walkaround.htm)
Żeby
nie było tak łatwo to najwcześniejsze wieże LB, stosowane w bardzo ograniczonym
zakresie na początkowej serii czołgów M4A1 miały nieco inny kształt przejścia
stropu w pancerz przedni z pancerną osłoną celownika peryskopowego, zaś
ostatnie serie wież HB posiadały dodatkową kryzę wokół włazu dowódcy.

Wieże Low Bustle –
masowo produkowane i stosowane we wszystkich wersjach produkcyjnych czołgu
przystosowane były do wczesnego typu kadłubów z tzw. małymi włazami i płytą
przednią pod kątem 56 stopni.
Po zmianie konstrukcji kadłuba z płytą przednią pod kątem
47 stopni i dużymi włazami nastąpiła konieczność przekonstruowania wieży w taki
sposób, aby nie blokować włazów kierowcy i jego pomocnika. Osiągnięto to
podnosząc do góry nawis na radio w wariancie produkcyjnym „High Bustle”.
Oczywiście sherman nie byłby shermanem gdyby to było takie
łatwe – trafiają się fotki późnych kadłubów z wczesnymi wieżami i odwrotnie…
Istnieją elementy wspólne dla wszystkich powyższych
rodzajów wież – podobna wielkość i ta sama średnica mocowania w kadłubie, tej
samej wielkości otwór jarzma armaty, uchwyt do podnoszenia zaraz nad nim,
grzybek wentylatora wywiewnego na stropie wieży, okrągły kształt otworu do
mocowania włazu dowódcy, dwa jarzma anten z tyłu wieży itp. Wszystko pozostałe
to elementy „zmienne”, dzięki którym można rozpoznawać typ i w przybliżeniu
okres produkcji.
Wieże nawet
tego samego typu i wyprodukowane w tym samym czasie mogą się różnić drobiazgami
– inna faktura powierzchni i „wykończenie” szczegółów, lekkie odchyłki w
wymiarach i wzajemnym położeniu elementów itp. Wynika to z zastosowania różnych
form odlewniczych lub wyprodukowanie przez różnych podwykonawców.
Przed
zagłębieniem się w dodatki niezwiązane integralnie z odlewem wieży trzeba by
omówić jeszcze dwie sprawy – dodatkowe dopancerzenie prawego przodu wieży oraz
drzwiczki pistoletowe - czyli „pistol port”.
Od początku produkcji konieczność stosowania elementów
celowniczych wewnątrz wieży z prawej strony powodowała „pocienienie” grubości
pancerza w tym miejscu; Po pierwszych doświadczeniach bojowych postanowiono
dodatkowo wzmocnić konstrukcję w tym miejscu. Początkowo za pomocą dospawania
specjalnych płyt pancernych. Dopancerzenie to mogło powstać fabrycznie lub w
ramach modernizacji.

Dospawane
opancerzenie – tutaj na wieży czołgu Firefly, ale zasad była ta sama (zdjęcie
ze strony http://www.kmk-scaleworld...4a4/index.html)
Konieczność rozwiązanie problemu dopancerzenia wieży doprowadziło w
końcowych seriach produkcyjnych wież LB do zmiany form odlewniczych i
stosowania od zewnątrz integralnego dopancerzenia. Element ten występował już
NA WSZYSTKICH wyprodukowanych wieżach HB.

Ponieważ opancerzenie takie nie występuje na żadnym modelu w
skali 1/35 (poza archaicznym miotaczem płomieni dragona) poniżej przedstawiam
rysunek ze strony http://www.usarmymodels.com pozwalający zorientować się o co chodzi.

Drzwiczki pistoletowe – stosowane były od początku produkcji wież czołgu
sherman – zawsze na lewej stronie wieży. Służyły wielu celom – obserwacji,
wentylacji, załadunku amunicji itp. Doniesienia z eksploatacji i podejrzenia o
osłabienie konstrukcji doprowadziły w lutym 1943 do usunięcia z wież „pistol
portów”. Początkowo zaspawywano już wykonane gniazda (fotografia gdzieś powyżej
przy prezentacji wieży LB), z czasem powstały formy odlewnicze bez tego
elementu – z gładkim lewym bokiem wieży.

Wieża LB bez
Pistol-Portu (foto z http://www.portalmilitar....walkaround.htm)
Zaprzestanie produkcji pistol-portów zbiegło się w czasie z
wprowadzeniem integralnego dopancerzenia prawego przodu wieży.
W sierpniu 1943 roku ponownie wprowadzono pistol port do
produkcji –jego przydatność przewyższała ewentualne „zwiększenie ryzyka”
związane z osłabieniem odporności. Tak więc ostatnie serie wież LB i wszystkie
serie wież HB (choć mogą istnieć małe ilości wież HB pozbawione
drzwiczek pistoletowych…) posiadały już z powrotem
drzwiczki pistoletowe.
Kolega Piotr
Spaliński odkrył szybki sposób na identyfikację odmian wież przy kiepskiej
jakości zdjęć lub braku innych szczegółów identyfikacyjnych - przy pomocy
miejsc mocowania tylnych uszu do podnoszenia wieży.
Wieża LB bardzo wczesna - na samym szczycie 
Wieża LB typowa - w dolnej części tyłu kadłuba wieży
Wieża HB wszystkich odmian - w połowie wysokości tyłu kadłuba
wieży
Uzupełnienie pierwszej części teorii
Zbyszek podesłał parę zdjęć zrobionych przez siebie w Kenosha
Military Museum:
Trzy z integralnym wzmocnieniem
http://img.photobucket.co...y62/Tanks/d.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/d1.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/d2.jpg
Oraz trzy z dospawanym wzmocnieniem. Bardzo dobrze widać, że od
spodu nie ma spawu !
http://img.photobucket.co...62/Tanks/d3.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/d4.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/d5.jpg
Ja zamieszczam jeszcze trzy fotki dospawanych wzmocnień o
różnych kształtach. Fotki pochodzą ze strony :
http://perso.wanadoo.fr/manuel/sherman/



Jarzma armaty
We
wszystkich produkcyjnych wersjach shermanów z 75' stosowano jeden typ armaty -
M3 (faktyczny kaliber 2.95 cala) z lufą o długości 40,1 kalibrów.
Zasadniczo stosowane były dwa rodzaje jarzm dla powyższej
armaty - wczesny M34 i zmodernizowany M34A1. Tyle tylko, że M34 występuje co
najmniej w dwu wersjach, oraz było dostosowywane "warsztatowo" do
późniejszych standardów, zaś M34A1 występuje w trzech wersjach.
Sprawę dodatkowo komplikuje fakt, że element ten był
często wymieniany na nowszy typ w ramach remontów i modernizacji.
Dla ułatwienia M34 nazywam TYPEM 1 (z podtypami a, b, c)
zaś M34A1 - TYPEM 2 (też a, b, c).
M34
Jarzmo
przystosowane do lufy armaty i k-emu. Standardowo brak w nim otworu dla
celownika teleskopowego - celowanie odbywało się za pomocą sprzężonego z lufą
peryskopu celowniczego umieszczonego na stropie wieży przed włazem dowódcy.
W swej najwcześniejszej formie - TYP 1a jarzmo to posiadało
pancerną osłonę bez okładzin lufy (Tak prawdę mówiąc, to pierwsze wieże
zupełnie nie miały pancernej osłony !!!). Stosowane były na najwcześniejszych
typach wież, mniej więcej do wprowadzenia
integralnego opancerzenia prawego boku:

Zdjęcie - miks
z Hunnicuta
Później pojawił
się TYP 1b z okładzinami na lufę armaty, najczęściej razem z dodatkową pancerną
osłoną dla lufy k-emu.
Stosowane tak jak poprzednie, tyle że raczej było
niespotykane na najwcześniejszych typach wież - tych z opancerzonym peryskopem
celowniczego.


Zdjęcia pochodzą ze strony http://perso.wanadoo.fr/manuel/sherman/dijon.html - są tam zdjęcia całego czołgu M4A4.
W trakcie
użytkowania przystosowywano jarzmo M34 do zabudowy współosiowego z lufą
celownika, czyli doprowadzając do standardu M34A1. Tak powstał TYP 1c - otwór
dla celownika przykrywano szerszą osłoną - improwizowaną lub charakterystyczną
dla późniejszego jarzma M34A1.


Zdjęcia pochodzą z galerii http://community.webshots...123498849ceCazC i przedstawiają czołg M4A3 dry 75mm Princeton
M34A1
Najwcześniejsza wersja to TYP 2a tzw. odmiana
"wąska" (z pionowym pasem śrub mocujących po prawej stronie).
Charakterystyczne dla tej odmiany są przyspawane od góry uszy do podnoszenia.

Zamontowane na czołgu można zobaczyć w galerii http://community.webshots...123498849ceCazC - M4 Ft. Benning Infantry Museum
Kolejny rodzaj,
też "wąski" - TYP 2b pozbawiony jest już uszu do podnoszenia - w ich
miejsce pojawiły się dwa nagwintowane otwory do wkręcania uszu do podnoszenia w
razie potrzeby.
Dwa powyższe typy 2a i 2b montowane były tylko na wieżach
LB.
Finalnym wariantem była odmiana "szeroka" - TYP
2c stosowana na końcowych seriach wież LB i wszystkich HB. "Szeroka"
bo zamiast rzędu śrub z prawej strony mocowana była od wewnątrz wieży - tak jak
z lewej strony. Też nie miała uszu do podnoszenia tylko otwory.

W modelach w skali 1/35 taki typ znajduje się chyba tylko w
modelu M4A1 Early Dragona. Inne modele z wieżą HB (M4A3 Tamiya, M4 Marines
italeri, M4A2 Marines Academy) mają niestety jarzmo wąskie.
Wszystkie odmiany M34A1 miały taką samą co do wymiarów
ruchomą pancerną osłonę.
I jako bonus - zdjęcia podesłane przez Zbyszka zrobione w
tym samym muzeum co poprzednie:
Jarzmo z uszami
http://img.photobucket.co...y62/Tanks/j.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/j1.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/j3.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/j4.jpg
wnętrze jarzma
http://img.photobucket.co...62/Tanks/j6.jpg
http://img.photobucket.co...62/Tanks/j7.jpg
Włazy
W wieżach z 75 początkowych serii stosowano tylko jeden właz z
prawej strony stropu nad stanowiskiem dowódcy dla całej trzyosobowej obsady
wieży. W wieżach HB wprowadzono drugi właz nad stanowiskiem ładowniczego. Ten
dodatkowy właz podobno pojawił się w końcowych seriach wież LB - ale jak dla
mnie jest kiepsko udokumentowane. Te zdjęcia które widziałem przedstawiają albo
pojazdy po modernizacji, albo modyfikacje "polowe" polegające na
wycięciu otworu i wstawieniu kompletnego zespołu włazu.
Przy okazji trzeba też wyjaśnić sprawę celowników
zgrubnych (służących dowódcy do upewnienia się w zamiarach celowniczego) oraz
uchwytów do montażu przeciwlotniczych km lub wkm.
Początkowym typem włazu dowódcy jest okrągły z dwoma
pokrywami. Z włazem zintegrowane jest gniazdo dla wkm oraz uchwyt na lufę z
przeciwnej strony. W jednej z pokryw włazu znajduje się obrotowy peryskop
dowódcy. Występował co najmniej w dwu odmianach - wczesnej i późnej (nie muszę
dodawać że późna w co najmniej dwu nieco różniących się podwykonaniach
)
Poniżej przedstawiam dwie fotki pochodzące z TM, dotyczące
najwcześniejszego wariantu. Przedstawiono też sposób obrotowego mocowania
włazu.


Właz wczesny można rozpoznać po charakterystycznym
"gnieździe" zawiasów, oraz stałej podporze na lufę. Uwaga - podporę
tę często zmieniano na taką pochodzącą z późniejszego typu...
Poniższe zdjęcie przedstawia właśnie taki właz z
wymienioną podporą:

Sama zaś oryginalna podpora wygląda tak:

Inną cechą
charakterystyczną wczesnego wariantu jest "muszka" przyrządu na
zgrubnego naprowadzania lufy na cel na pokrywie włazu w pobliżu peryskopu
dowódcy. Druga część "szczerbinka" przyspawana była do przedniej
części skorupy wieży. Całość bywa nazywana wczesnym, listkowym celownikiem do
zgrubnego naprowadzania lufy na cel.
Na poniższym zdjęciu widać to w całej krasie:

W późnym wariancie włazy tego typu miały już blokady otwarcia
przy zawiasach

Drugim typem
włazu dowódcy był okrągły z dwoma pokrywami, ale z poprawionymi zawiasami w
których dodano sprężyny. Zawiasy położone są wyżej niż w poprzednim typie.
Spotykane są co najmniej dwie "podwersje" różniące się szerokością
zawiasów.
W tym typie zastosowano nową, odchylaną podporę na lufę
uzbrojenia p-lot.

Zrezygnowano też z "muszki" celownika zgrubnego na
pokrywie włazu - gdyż wprowadzono nowy, jednoczęściowy typ celownika - ramkowy.

Na wieżach z "przejściowych" serii lub z wymienionym
włazem na nowszy typ widać obydwa celowniki zgrubne - listkowy i ramkowy.
Trzecim, finalnym typem włazu była kopułka dowódcy z sześcioma
szczelinami obserwacyjnymi i jednoczęściową pokrywą z zamontowanym w niej
obrotowym peryskopem. W przypadku stosowania tego typu włazu na stropie w
środkowej części pojawiała się noga do mocowania km lub wkm i osobno podpora do
lufy.
Na poniższym zdjęciu widać wszystkie te elementy

Właz nad
stanowiskiem ładowniczego był tylko jednego typu - owalny z jednoczęściową
pokrywą i sprężynami, umieszczony pod kątem do osi podłużnej wieży. Właz był
bez peryskopu w pokrywie (peryskop znajdował się w stropie wieży przed włazem).

Oczywiście montowano inne włazy - np. Brytyjską kopułkę Mk.II
zamiast włazu dowódcy, a w shermanach FF wprowadzono inny,
"kanciasty" typ włazu ładowniczego - ale to już inna historia...
Inne elementy
wieży
1. Osłony na peryskopy.
Początkowo wszystkie peryskopy (w tym i wieżowe) były
ochraniane jedynie odchylaną "klapką". Początkowo klapka była
"piramidkowa"

Później wprowadzono niższą "trapezową". Mniej więcej w
końcu 1943 roku zaczęto wprowadzać prętowe osłony obrotowych peryskopów.

Powyższe zdjęcie pokazuje właz kadłubowy - ale zasada była ta
sama przy wszystkich peryskopach.
Pojawiła się też blaszana stała osłona peryskopu
celowniczego. Standardowo montowana była na wieżach HB, ale przy okazji
remontów lub modernizacji pojawiała się również na LB.

2. Granatnik
Początkowo wyprodukowane pojazdy nie były wyposażane w
granatniki dymne. Na podstawie brytyjskich doświadczeń z północnej Afryki,
gdzie stosowano je jako zabudowane na zewnątrz wieży wprowadzono je do
produkcji mniej więcej w początku 1943 roku.
Granatnik umieszczono wewnątrz wieży, z lewej strony obok
stanowiska ładowniczego. Z zewnątrz widoczny był otwór lufy na stropie za
jarzmem armaty. Przy okazji remontów lub modernizacji granatnik
"wewnętrzny" pojawiał się i na wcześniejszych wieżach.
3. Zewnętrzny wspornik na wkm
Pod koniec 1943 roku - na ostatniej serii wież LB i na
wszystkich wieżach HB pojawiły się wsporniki do przewożenia rozmontowanego
wkm-u na zewnątrz wieży.
Na tylnej ścianie nawisu dospawane było jarzmo do
osadzenia osi obrotowego uchwytu wkm-u i osobny wspornik do ustabilizowania
przedniej części. Początkowo rozmontowana lufa przewożona była w specjalnych
uchwytach na stropie wieży (prostopadle do osi nad nawisem lub wzdłużnie w osi
wieży). Ostatecznie na tylnej ścianie wieży pojawiły się dospawane kątowniki z
uchwytami do zamontowania lufy.
PODSUMOWANIE
W podsumowaniu całości będę się posiłkował rysunkami z
artykułu "Sherman Turret Changes" z Military Modelling Vol.30 No.8 z
2000 roku.

Najwcześniejszy typ wieży LB zastosowany w pierwszej serii
produkcyjnej czołgów M4A1 wyprodukowanych w Lima Locomotive Works.
Charakterystyczne zabudowanie celownika peryskopowego pancerną osłoną. Wieża
początkowo bez pancernej osłony jarzma armaty, później osłony te były
montowane.
Wszystkie elementy (jarzmo armaty, właz, peryskopy itp.) w
najwcześniejszej formie.

Następny typ wieży LB wprowadzony do produkcji razem z M4A2 w
kwietniu 1942. Wariant ten był w produkcji do lutego 1943 - gdy wyeliminowano
pistol-port.
Na rysunku centralnie przedstawiona jest wieża w swej
pierwotnej postaci, zaś dookoła możliwe modyfikacje - idąc od lufy w kierunku
zgodnym z ruchem zegara:
- zabudowa pancernej osłony jarzma M34 z okładkami lufy
(Typ 1b),
- przystosowanie jarzma M34 do zabudowy celownika wraz z
powiększeniem pancernej osłony (Typ 1c),
- dospawane dodatkowe opancerzenie prawej strony przodu
wieży,
- dodatkowa osłona peryskopu celowniczego,
- celownik zgrubny listkowy. Jest on charakterystyczny dla
tego typu wieży (poza najwcześniejszymi egz.) - nawet po zmianie włazu i
zabudowie nowszego typu celownika zgrubnego zostawała przednia część celownika
na skośnej części przodu wieży, no chyba że została celowo obcięta...
- ramkowa osłona peryskopu we włazie dowódcy,
- nowszy typ włazu dowódcy z blokadami otwarcia,
- docelowy typ włazu - kopułka dowódcy z sześcioma
peryskopami na obwodzie. Wraz z zamontowaniem takiej kopułki pojawiał się
celownik zgrubny ramkowy, podstawa dla wkm-u oraz uchwyt na lufę na stropie
wieży oraz "wąsy" z tyłu wieży do przewożenie rozmontowanego wkm-u,
- owalny właz ładowniczego - rzecz bardzo, bardzo
wyjątkowa...
- ramkowa osłona peryskopu ładowniczego,
- otwór wylotowy granatnika,
- reflektor szperacz wraz z nogą do zamocowania i
"przepustem kablowym" dla przewodów zasilających,
- dodatkowa pancerna osłona kemu współosiowego z lufą -
stosowana przy normalnym bądź zmodernizowanym jarzmie M34,
- jarzmo M34A1 w najwcześniejszej formie (Typ 2a)

Typ wieży LB charakterystyczny dla okresu po lutym 1943 -
jeszcze przed zmianą formy na typ pozbawiony pistol-portu. Sam pitol-port był
zasłaniany płytą pancerną i zaspawany.
Na wieży takiej standardowo montowano już wczesne jarzma
M34A1 oraz umieszczano dospawane dopancerzenie prawego przodu.
Reszta zmian i modyfikacji - jak w poprzednim opisie.

Typ wieży LB po zmianie formy odlewniczej. Cechy
charakterystyczne - brak pistol-portu oraz integralne wzmocnienie prawego
przodu wieży. Standardowo pojawia się otwór granatnika i nowy
"ramkowy" celownik zgrubny.
Pojawiają się też uchwyty do przewożenia rozmontowanego
wkm-u z tyłu wieży. Miejsce dla lufy wkm-u na stropie nawisu poprzecznie do osi
wzdłużnej wieży.
Na tym typie stosowane są wszystkie typy włazów dowódcy.

Ostatnia seria wież LB już po przywróceniu pitol-portu w
sierpniu 1943. Jak dla mnie mocno dyskusyjna - bo standardowo z owalnym włazem
ładowniczego...
Na rysunku przedstawiono późniejszy sposób przewożenia
rozmontowanej lufy wkm-u - wzdłuż osi podłużnej wieży. Ten typ spotykany jest
również na opisanych poniżej wczesnych seriach wież HB bez "wąsów" z
tyłu wieży.

Pierwsza seria wież HB z końca 1943.
Standardowo z owalnym włazem ładowniczego,
"szerokim" jarzmem M34A1, osłoną peryskopu celowniczego i integralnym
wzmocnieniem przodu wieży.

Standardowa wieża HB.
Przedstawiona z docelowym włazem dowódcy - kopułką, oraz
kompletem wyposażenia dotyczącego wkm-u - osobna podstawa na wieży wraz z
wspornikiem lufy, oraz docelowa forma uchwytów do przewożenia rozmontowanego
wkm-u z tyłu wieży.

W uzupełnieniu
materiał Kolegi Piotra Spalińskiego
Niniejszym przedstawiam swój drobny wkład , w szczytny cel jakim
jest "samouczek". Posłuży on jako uzupełnienie tematu włazów we
wieżach ,
a dokładniej ich wyglądu od wewnętrznej strony.
Dwuskrzydłowy :
Wyposażenie ich wnętrz jest podobne niezależnie od wersji
produkcyjnej włazu (wczesnej lub późnej - różnice opisane są powyżej).
Właz składa się z podstawy i dwu pokryw : jednej
wyposażonej w zamocowany obrotowo peryskop (bez "klamki" zamykającej
i uchwytu) i drugiej - bez peryskopu , z poduszką
amortyzującą , uchwytem umożliwiającym z wewnątrz podniesienie pokrywy i
"klamką".
Same "klamki" były co najmniej w dwóch lub
trzech wariantach wykonania.
W dolnych częściach obu pokryw znajdują się dźwigienki
blokad zabezpieczających pokrywy włazów przed samoistnym ich za- mknięciem .
W wypadku włazów pochodzących z bardzo wczesnego okresu
produkcyjnego nie montowano blokad (analogicznie sytuacja wygląda w kwestii
pokryw włazów na kadłubie). Występowały dwa typy poduszek amortyzujących :
najpopularniejsza , wczesna odmiana - wąska :
http://www.middia.net/piotr/A/wlaz.jpg
oraz szeroka (duża - kilka linków poniżej). W przypadku
późnej odmiany włazu dwuskrzydłowego mogły występować oba typy poduszek
("zazębienie" się serii
produkcyjnych lub wykorzystywanie starych zapasów).
Galeryjka włazów :
Wczesny :
http://community.webshots...067863422MAYWKv
http://www.larp.com/bradb/Museum/M4A3/M4A3-19.jpg
http://www.toadmanstankpi...4a1chino_27.jpg
Późny z dużą poduszką amortyzującą :
http://community.webshots...037755333SJfAZv
Kopułka obserwacyjna dowódcy. Zbudowana jest z
dwóch części :
podstawy z sześcioma szczelinami (montowanej na stałe w
gnieździe wieży z wsuniętymi w szczeliny blokami ze szkła organicznego) i
zamocowanej doń
na zawiasie pokrywy.
Pokrywa składa się dwóch części : z ramy (pierścienia) i
umieszczonej nań obrotowo czaszy. Na ramie znajduje się (w części egzemplarzy)
odciąg blokady i "klamka".
Na wewnętrznej średnicy pierścienia naniesiona jest skala
azymutu. Czaszę "ustawiono" na łożysku , posiada z zewnątrz widoczne
:
cięgło blokady (pozwalające zabezpieczyć czaszę w
pożądanym położeniu), wskaźnik umożliwiający odczyt ze skali oraz gniazdo
peryskopu.
Nie montowano poduszki amortyzującej.
Galeryjka :
http://www.middia.net/piotr/A/1090.jpg
http://www.middia.net/piotr/A/1094.jpg
http://www.middia.net/piotr/A/1095.jpg
http://www.middia.net/piotr/A/1096.jpg
http://www.middia.net/piotr/A/1097.jpg
http://www.middia.net/piotr/A/1098.jpg
http://www.middia.net/piotr/A/1099.jpg
http://www.middia.net/piotr/A/1100.jpg
http://www.howitzer.dk/ve...tesherman_5.jpg
http://www.3rdarmored.com/tank3.jpg.JPG
http://www.ferreamole.it/...man/M26_029.jpg
http://www.ferreamole.it/images/m24/44.jpg
Owalny właz ładowniczego. Pojedyncza , samodzielna
(bez podstawy) pokrywa mocowana do zawiasu na stropie wieży ; posiada sprężyny
odciągowe.
Po wewnętrznej stronie pokrywy znajduje się tylko zasuwa i
poduszka amortyzująca.
Galeryjka :
http://www.middia.net/piotr/A/Wlaz_a.jpg
http://www.ferreamole.it/...man/M26_028.jpg
http://www.ferreamole.it/...M26snl_19-8.jpg
http://www.ferreamole.it/...man/m46_025.jpg
Na większości eksponatów muzealnych , niestety, ale nie
zachowały się już poduszki amortyzujące. Były one, albo mocowane w wyniku
"nadziania" ich na stalowe "szpilki" :
http://community.webshots...042318703CvHuOm
lub najzwyczajniej , klejone do pokrywy.
Jeśli chodzi o ich barwę , to spotkałem się z twierdzeniem
, że były ciemnoszare (wczesne) i w kolorze przypominającym taki :
http://www.middia.net/piotr/A/Wlaz_a.jpg
(późniejsza produkcja , tu już po naprawie - zmniejszona
powierzchnia i mocowanie śrubkami).
Zdjęcia pochodzą z kolekcji
muzealnych :
Military Vehicle Technology Foundation, Portola Valley
California .
Jacques Littlefield Collection.
Virginia Museum of Military Vehicles.
Oraz stron internetowych :
http://tanxheaven.com/
http://www.ferreamole.it/
http://community.webshots.com/user/52willysm38a1
http://community.webshots.com/user/nucade07
http://community.webshots.com/user/shiryon
http://www.toadmanstankpictures.com/m4a1chino.htm
http://www.howitzer.dk/
http://www.3rdarmored.com/
http://ardencim.free.fr/page56.html
http://www.larp.com/bradb/Museum/
Wydawnictwo: Technical Manuals.
Wkrótce w części drugiej – KADŁUBY http://shermanoholics.eu.interia.pl/sherman-part2.htm
Copyright MB martinello©2009